Alexander de Grote

Toen de Macedonische koning Alexander de Grote op 11 juni 323 in Babylon stierf, had hij een groot deel van de toen bekende wereld veroverd. Zijn rijk strekte zich uit van Griekenland tot Pakistan en van de Nijl tot het Aralmeer. Na zijn dood zouden hier krachtige nieuwe koninkrijken ontstaan waarvan de elite zich de Griekse levenswijze aanmat. Tegelijk vond een uitwisseling van ideeën plaats met de autochtone beschavingen, zoals die van Egypte, Judea, Babylonië, Perzië en India. De culturele gevolgen waren dermate ingrijpend, dat latere generaties meenden dat de Macedoniër door de hemel was gestuurd. Zij schreven hem ook een bewuste politiek toe om de wereld te civiliseren. Op dat idee gaat de romantische, vroeg-twintigste-eeuwse opvatting terug dat Alexander alle volkeren had willen verenigen in vrede en verdraagzaamheid. De Macedonische koning werd zo de ultieme jongensheld.

Na het optreden van despoten als Mussolini, Stalin en Hitler schiepen historici een totaal andere visie op de veroveraar. Ze benadrukten Alexanders bloeddorst en de afwezigheid van enigerlei ideologie. Ook dit lijkt echter ongenuanceerd te zijn, en in de afgelopen tien jaar is een derde Alexanderbeeld ontstaan, waarin de interactie tussen de Europese en Aziatische culturen centraal staat.

Op verzoek kan een gezamenlijk bezoek worden gebracht aan de Alexandertentoonstelling in de Hermitage.

Verplichte literatuur:

• Jona Lendering, Alexander de Grote. De ondergang van het Perzische Rijk (€22,95; of als e-book; €14,95)

Overige gegevens

• Werkvorm: hoorcollege
• Studiebelasting: ongeveer drie uur zelfstudie per week
• Voorwaarden van deelname: kijk hier.
• Inschrijven: met dit formulier.